Fatma Betül Sayan Kaya “Günah Keçisi” mi?

Türkiye’nin siyaset ve ekonomi tarihi, "olmaz" denilenlerin bir gecede "vaka-i adiye" haline geldiği devasa bir sahnedir.
Ancak borsa koridorlarından sızan, akabinde sosyal medyanın tazyikiyle adliye saraylarına taşan son "fon skandalı", bugüne kadar şahit olduğumuz pek çok sarsıntıyı gölgede bırakacak cinsten.
Kulislerde fısıldanan, muhalif siyasetçilerin iddiasıyla gündeme düşürülen, halkın ve sosyal medya kullanıcılarının sert tepkileriyle çığ gibi büyüyen o malum soru artık yüksek sesle soruluyor: eski Aile ve Sosyal Politikalar Bakanı Fatma Betül Sayan Kaya, bu devasa çarkın merkezindeki asıl aktör mü, yoksa fırtınanın önünde kurban edilen bir “günah keçisi” mi?
Gelin, filmi biraz geriye saralım ve o meşhur "bir gecede milyarlarca liranın el değiştirdiği" borsa koridorlarındaki dalgalı para trafiğine bakalım.
Bir tarafta, sırtını bürokrasiye ve siyasi nüfuza dayayarak parayı tereyağından kıl çeker gibi "bulanlar", diğer tarafta ise her şeyini bu fona yatırıp sistemin altında kalan, parayı "kaybeden" kitleler... 
Skandalın sosyolojik boyutu tam bir modern zaman trajedisi. Küçük yatırımcı, üç kuruş birikimini enflasyona karşı koruma derdiyle bu fonlara emanet etmişken; birileri içeriden aldığı tüyolarla servetine servet katıyordu. Bir gecede milyarlarca liranın buharlaşması ya da daha doğru bir tabirle ceket değiştirip başka ceplere girmesi, piyasa mantığıyla değil ancak sihirbazlıkla açıklanabilirdi. Ve nitekim sihir bozuldu.
Halkın gösterdiği çok sert ve haklı tepki, siyasetin en üst kademesinde de karşılık buldu. Sosyal medyanın adalet terazisi bu kez o kadar hızlı ve ağır bastı ki, kamuoyu baskısı nihayetinde eski bir bakanın tutuklanmasıyla sonuçlandı.
İşte tam bu noktada, Ankara kulislerinde "kalem kırma" seansları başladı. Cumhurbaşkanı Erdoğan’ın, bu rant ilişkilerine adı karışan hiç kimsenin "gözünün yaşına bakmayacağı" yönündeki kararlı duruşu, hem eski hem de şu an görevde bulunan bürokratlar için tam anlamıyla bir idari giyotine dönüştü. "Bizden" ya da "onlardan" ayrımı yapılmaksızın çekilen bu operasyonel çizgi, devletin kendi içindeki uru temizleme hamlesi olarak okunsa da, borsa meydanında durum pek öyle algılanmadı.
Çünkü bu çapta bir tasfiyenin siyasi ve ekonomik etkileri, dalga dalga piyasalara yayıldı. Piyasalar, belirsizliği sevmez; hele ki arkasında siyasi bir deprem barındıran belirsizlikleri hiç sevmezdi. Güven endeksleri bir anda çakılırken, yabancı ve yerli yatırımcı "Sıradaki kim?" sorusunun yarattığı panikle pozisyonlarını gözden geçirmeye başladı. Ekonomik dengelerin zaten hassas bir ip üzerinde yürüdüğü bu dönemde, siyasi elitlerin rant ilişkilerinin bu denli faş olması, sisteme olan inancı derinden sarstı.
Şimdi gelelim can alıcı soruya: Fatma Betül Sayan Kaya gerçekten bu işin tek sorumlusu mu?
Kamuoyu baskısını hafifletmek, biriken toplumsal öfkeyi absorbe etmek için vitrindeki en bilindik ismin feda edilmesi, siyaset mühendisliğinin en eski hamlelerinden biridir. Ancak sistemin derinliklerine sirayet etmiş bu rant ağını sadece bir isme indirgemek, buzdağının yalnızca görünen kısmına rıza göstermektir. Eğer bu temizlik hareketi samimiyse, sadece vitrindekilerin değil, o fonların arkasındaki gizli ortakların, parayı önceden koklayıp kaçan gölge bürokratların da enikonu hesaba çekilmesi gerekir ki Cumhurbaşkanı Erdoğan bu ikinci hamleyi de devreye sokarak bu konuda güven tazeledi.
Sosyal medya, muhalif basın ve iktidar destekçileri ilk etapta her ne kadar Fatma Betül Sayan Kaya’yı milyarlarca liralık fon skandalının ‘’Günah keçisi’’ ilan etse de yargının yerinde ve hızla işleyen adalet çarkına bürokrasinin deve dişi isimlerinin de takılmış olması gösterdi ki gerek iç, gerekse dış piyasalara verilen mesaj oldukça netti. Borsa, ülkenin para trafiğinin güvenliği ve ekonomik namusu en üst düzeyde korunacak, kimseye müsahama gösterilmeyecekti.