Ne demişlerdi satamazsınız.
Satıldı.
Özelleştiremezsiniz denildi.
Özelleştirildi.
Anayasayı rafa kaldırıyorum denildi.
Zaten anayasa uygulanmıyordu kaldırıldı.
Birileri, “Bana sağcılar adam öldürmez ve alnı secdeye varan düşmanlık, hainlik etmez çalıp çırpmaz” dedi.
Dünden bugüne görüyoruz ki, sağcılar adam öldürmüş, alnı secdeye değen fetva ile hainlik edip çalmış ve çırpmış.
Birileri işgal güçlerinin postallarını parlatırken diğerleri generallerine övgüler dizip başkentin altın anahtarını verdi. Aynı zihniyet NATO askerlerine övgüler dizdi bu da yetmedi Dolmabahçe İskelesinde ona secde edip şükür namazı kıldı.
Kimdi bunlar?
Koskoca ülkeye ABD’nin hibe diye verdiği un, yağ ve süttozu ile yıllarca börek ve kek yaptırıp yedirilip içirildi. Birde karabuğdayımız kötü, zeytin ve tereyağımız sağlıksız denildi. Halkımız bunlarla beslendi büyüdü.
ABD’nin verdiği hibe (yani beleşe verdiği) uçak ve askeri gereçleri göklere çıkarıp övgüler dizerken, ülkede üretimi yapılan uçak ve diğer teknoloji üretimleri kim durdurdu?
İmkânsızlığa ve yoksulluğa rağmen borç almadan kamusal yatırım yapan ile borç alarak imtiyazlar verilerek yatırım yapanı kimdir?
Hibe, bağış ve imtiyaz hakları vererek ülkenin geleceğini ipotek altına aldıran kim?
Başta baş jandarma ABD olmak üzere uluslararası askeri ve mali kurumları ülkeyi talan etmesine izin verdiren kim?
Kendi kendine yeten bir ülkeden borçlu ve yabancı ülkelerin üs kurup bayraklarını dalgalandırdığı ülke haline getiren kim?
İnsani temel hak ve özgürlük talebi ve emeğin örgütlenmesi yasaklanıp kanlı şekilde bastırılır ve ayaklar altında çiğnenir ülke sıkıyönetimle yönetilirken iktidarda kim vardı?
“Esnaf ve çiftçi ürettiği mallarını satamamaktan dert yanarken “anamız ağlıyor” dedi,
Oysa ona “ananı da al git” denildi.
İktidara geldiğinde destekçilerine her şey verdi. Hatta iktidarına ortak olana daha fazlasını istediğinde çekinmeden verenler kendi başlarının gideceğini anlamadılar. Ta ki havadan uçakların, sarayı ve meclisi bombaladığında “ne istediler ki vermedik”, “ niye böyle yaptılar” dendi.
Adalet eşit işleyecek denildi.
Çalan çırpan, fonculuk(?)yapan kendine sıçramasın diye ilk safraları atmaya başladı. Gördük ki adaletin terazisi eşit değil.
Emekliler ve yaşlılar yılı denildi.
Emeklilerin maaşları en alta eşitlendi. Maaşlar asgari ücretin bile altına gelince zam değil sosyal yardım verelim denilmekte.
Devlet “kurumlarıyla yurttaşın yanındayım bu anayasal bir görev” olduğunu belirtilirken devlet yöneticisiyle soymaya göz yummuş.
Ekonomik zorluklar, adaletsizlik ve toplumsal eşitsizlik en ağır biçimde hissedilirken bunu kabullenmeyi kader deyip suskunluğu öneren kim?
Toplu halde ibadet etmeyi, boyun eğmeyi öğretenler haksızlığa, hırsızlığa, talana karşı uyarını, uyandıranı neden susturmakta?
Yönetimde kim olduğu önemli değil iktidarlarının devamı için her türlü baskıyı ve tavizi vermeye hazır olanlara alıştık.
Alıştık her gün iş cinayetlerine ve ölüm haberlerine, insanlığın ayaklar altında ezilmesine.
Alıştık adaletin eşit işlemediğine.
Alıştık vesselam seçilen, atanan politikacıların ve yöneticilerin baldan tatlı ağulu sözlerine.
