Gazi Mustafa Kemal Atatürk; Çanakkale’yi geçilmez kılan, içteki ihanetlere ve dış düşmanlara karşı amansız bir mücadele yürüten, kanlı meydan savaşlarını yönetip Türkün zaferini tarihin sayfalarına yazdıran, yabancının kalemiyle çizilmiş her türlü kader sınırını silerek milletine kendi özünü hatırlatan, onu yücelten, kula kul olmaktan kurtaran ve Türkiye Cumhuriyeti Devletini kurarak kendi insanının çağı yakalaması için her alanda büyük devrimler yapan, girişimler başlatan bir vatan evladıdır.
İşte bu nedenlerledir ki, “Neden Ulu Türk Ulu Kağan” başlığı sıradan bir soru cümlesi değildir.
Büyük Atatürk,
Sen; düşüncelerini, cesaret, kararlılık ve azimle eyleme döktüğünde, telgraf başında saatlerce kalarak bütün Anadolu’yu uyandırıp kucakladığında, düşman istediği yeri işgal edebiliyor, Padişah ve Hükûmetleri de olayları sadece izlemekle kalmıyor, düşmanla birleşerek Millî Mücadelenin önünü kesmek için her yolu deniyordu.
Sen, kendine ve Türk milletine güvendin, çok ağır şartlara rağmen mücadele ettin, savaştın, halkla birlikte yürüdün ve başardın. Ancak senden sonra, o Havza’da bahsettiğin “çukur” un etrafından hiçbir zaman tam anlamıyla ayrılamadık; çünkü senin İlke ve İnkılaplarını içselleştiremedik. Sağa saptık, sola saptık, olmadı; elimizde hayattan koparılan genç fidanların öyküleri dışında bir şey kalmadı.
Laik bir hukuk devleti olarak binbir zorlukla kurduğun Türkiye Cumhuriyeti, 2018’den beri “Cumhurbaşkanlığı Hükûmet Sistemi” ile yönetiliyor. Ülkü, demokrasi, laiklik, hak, hukuk, adalet, emek ve eşitlik adına mücadele etmek için artık meydanlara inilemiyor. Ülke siyaseti; kürsü konuşmaları, dost dayanışmaları, yabancıya el avuç açmalar ve nema zincirleriyle yürütülüyor! Dik duruş ise omurgasızlıkla yer değiştirdi.
Senin vatanseverliğin, her yerde ve her durumda ismen ve cismen varlığını hissettirmek, yol göstermek, milletine sahip çıkmak ve onu kollayıp korumak olmuştu. Bunu; katıldığın savaşlarda, araziye hâkim noktalarda saatlerce dimdik ayakta durarak söylediğin; “karşıdan gelmekte olduğunu gördüğüm asker önümden geçip emniyete girmedikçe, buradan ayrılmayı hiçbir zaman düşünemem,” benzer ifadelerinden de biliyoruz. Günümüzde ise havalecilik, yönetenin de yönetilenin de tercihi oldu.
Aklının muhteşem dengesiyle kurduğun Cumhuriyet, senden sonra tekrar dış güdümlü siyasal dinciliğin ve bölücülüğün kıskacına itildi. Bu yapı, özellikle de 21. yüzyılla başlayan süreçte kendini hızla gösterir oldu ve bugün artık her adım açıkça atılıyor.
Sen, “Kamu hizmetinin en yüksek biçimi bencil olmayan çabadır.” ifadesini bir uyarı olarak tarihe not düştün ancak bugün, kanlı mücadelelerle kurduğun Devletimiz, asrın vurgunuyla, siyasal dinciliğin üst düzey temsilcilerinin yarattığı fon kriziyle çalkalanıyor. Kim bunlar sorusunun yanıtı, bazı isimler hariç, henüz alınamadı ancak Adalet Bakanı’nın açıklamasına göre ortada, “organize bir suç yapılanması” var. (Basın) Yukarıda bu “yüksek kârlı” siyaset sürerken, aşağıda da örneğin; adliyedeki bir zabıt kâtibi, icralardan ve hazine adına milli emlaktan yatan paraları zimmetine geçirip bahis oynayabiliyor, bir zimmet memuru adli emanetteki altınları alıp kaçabiliyor, belediyedeki bir imar müdürünün evinde dest deste paralar bulunabiliyor. Hatta rüşvet paraları için ev kiralayan kayyım yardımcısı bile var…
Senin şu cümleni de hiç unutmadık: “Kahramanı kadar gafili de haini de çok bir milletiz!”
İşte tam da bugünlerde bölücülüğün mimarlarını harıl harıl çalışırken izliyoruz. Binlerce insanımızı katleden PKK kanlı terör örgütünün başını nasıl rahat ettirecekleri konusu âdeta tek amaçları olmuş. İlk adımı da attılar; kendisini bahçe içinde bir villaya yerleştirdiler, sekreteryasının kurulduğu da konuşuluyor. Terör örgütünün silah bırakması için öne sürülen şart ise her ortamda benzer ifadelerle tekrarlanıyor: “Öcalan’a özgürlük ve anayasal güvence…. Öcalan özgür olmadan barış olmaz.”
Ulu Türk Ulu Kağan,
Sen, Nutuk’ta adı geçen Samsun Mutasarrıfı Hamit Bey’in, “geleneksel olarak boyun kırmaktan üzüntü duymayan millet, biz yürüyelim, arkamızdan gelsin” ifadesini “çirkin bir düşünceyi ortaya koymak” olarak değerlendirmiş ve şu uyarıyı yapmıştın:
“Efendiler, tarih; ‘gelenek olarak boyun eğmekten üzüntü duymayan millet, biz yürüyelim, arkamızdan gelsin,’ düşünce ve inancında bulunanların karşılaştıkları korkunç sonuçlar ve azaplarla doludur. Yöneticilerin, özellikle millet adamlarının, böyle yanlış ve geçersiz düşüncelere hiç kapılmamaları gerekir.”
Gerçek şu ki, senin uyarılarını esas almak yerine, kendisinin aldatılıp aldatılmadığından bile emin olamayan birtakım adamların, kadınların peşinden gitmek, bazı siyasi partilerin, “en hain kafaların ürünü” olan programlarını onaylamak sıradanlaştı.
Bir büyük eksiğimiz de Cumhuriyet’imizin kuruluşuna kadar, Türk milleti olarak hangi badirelerden geçtiğimizi genç kuşaklarımıza ayrıntılarıyla öğretmiyor olmamız.
Umudumuzu diri tutmak için söylediğin şu söz ise içine düştüğümüz çıkmazın tek formülü:
“Türkiye’nin düşünen kafalarına, büsbütün yeni bir inanç aşılamak… Bütün millete taptaze bir ruh vermek.”
Gazi Mustafa Kemal Atatürk,
Seni, sonsuzluğa yürüyüşünün 88. yılında, saygı, şükran ve minnetle anıyorum.
