Mutlu musunuz yazcılar...

İnsanlar ikiye ayrılır derler; yazı sevenler ve kışı sevenler...

Kimileri güneşin ilk sıcak ışıklarıyla birlikte adeta yeniden doğar. Deniz, kum, tatil, uzun akşam yürüyüşleri, açık havada edilen sohbetler... Yaz onlar için özgürlüğün diğer adıdır.

Kimileri ise serin sabahlara, yağmurun cama vuran sesine, soba ya da kaloriferin sıcaklığına, battaniye altında içilen bir fincan çaya âşıktır. Onlar için kış huzurun, dinginliğin ve içe dönüşün mevsimidir.

Peki hangisi daha güzel?

Aslında bu sorunun tek bir doğru cevabı yok.

Yazın hayat biraz daha dışarı taşar. Parklar dolar, sahiller kalabalıklaşır, çocuk sesleri sokakları süsler. İnsan daha çok gezer, daha çok sosyalleşir. Güneş, çoğu zaman ruh halimizi de aydınlatır.

Ama yazın bunaltıcı sıcaklarını da unutmamak gerekir. Artan nem, susuzluk, orman yangınları, kuraklık, yoğun trafik ve tatil bölgelerindeki kalabalıklar, yazın en sevimsiz yüzlerinden bazılarıdır.

Kış ise bambaşka duygular taşır.

Yağan karın sessizliği, yağmurun bereketi, sıcak bir evin kıymeti, aileyle geçirilen uzun akşamlar... Kış insana biraz yavaşlamayı öğretir. Düşünmek, üretmek ve dinlenmek için belki de en uygun zamandır.

Öte yandan soğuk hava, buzlanan yollar, grip salgınları, kısa günler ve erken çöken karanlık da kışın kaçınılmaz gerçekleridir.

Doğa bile tek bir mevsimde yaşamıyor.

İlkbahar olmadan çiçek açmıyor, yaz olmadan meyve vermiyor, sonbahar olmadan dinlenmeye hazırlanmıyor, kış olmadan da yeniden güç toplayamıyor.

İnsan da doğanın bir parçası.

Belki de bu yüzden her mevsime ihtiyacımız var.

Yaz bize hareket etmeyi öğretiyor.

Kış ise durup düşünmeyi...

Yaz dış dünyayı güzelleştirirken, kış çoğu zaman iç dünyamızı zenginleştiriyor.

Hayatın dengesi de tam burada kuruluyor.

Belki de mesele "yazcı" ya da "kışçı" olmak değildir.

Mesele, her mevsimin bize sunduğu güzellikleri görebilmektir.

Çünkü en güzel mevsim, içinde yaşayabildiğimiz mevsimdir.

Takvim yaprakları değişirken biz de değişiyoruz. Kimi zaman güneşe, kimi zaman yağmura ihtiyaç duyuyoruz. Sevinç kadar hüzün, hareket kadar dinlenmek de insan olmanın doğal bir parçası.

O yüzden gelin, mevsimlerle kavga etmeyelim.

Yaz geldiğinde gölgenin kıymetini, kış geldiğinde güneşin değerini bilelim.

Çünkü hayat, dört mevsim güzel...