Dün itibarıyla üniversite adayları için tercih maratonu başladı. Öğrenciler, aylardır süren sınav stresinin ardından hayallerine ulaşma yolunda gelecekleri için en doğru kararı vermeye çalışacaklar. Bu dönemin getirdiği büyük sorumluluk doğal olarak stres seviyesini de artırıyor.
Öğrenciler doğru tercihi yapabilmek için birçok faktörü göz önünde bulundurmak zorunda. Ne okumak istediklerine, hangi okulun kendileri için en iyi imkanlara sahip olduğuna bakarken ince eleyip sık dokuyorlar. Ders içerikleri, akademik kadro, iş imkanları derken sonsuz seçenek arasında kayboluyorlar. Fakat mesele artık sadece okul seçmek değil; gidecekleri şehrin yaşam koşullarını, ulaşımını, barınma imkanlarını incelemek de bir o kadar kritik. Bilindiği üzere, devletin sağladığı KYK yurtları öğrenci sayısına kıyasla yetersiz kalabiliyor. Özel yurt fiyatları bütçeleri zorlarken eve çıkmak daha da zor. Bir yanda kiralar el yakarken bir yanda ‘öğrenciye ev vermem’ diyen ev sahiplerinin ön yargıları durumu kilitliyor. Gelecek kaygılarının yanına maddi kaygılar da eklenince tercih dönemi hem öğrenciler hem de aileler için sıkıntılı bir döneme dönüşüyor.
Öğrenciler daha bir üniversitenin kapısından girmeden böyle bir sürü sıkıntı ile karşı karşıya kalıyorlar. Bu öğrencilerin birçoğu ailesinden ilk kez ayrılacak, ilk sorumluluklarını alarak hayata adım atacaklar. Onlar geleceklerine yön vermeye çalışırken onları en azından temel meseleler konusunda rahatlatma sorumluluğu hepimize düşüyor.
Son dönemde bazı belediyelerin açtığı yurtlar, sıcak yemek hizmetleri ve burs destekleri bu konuda kıymetli birer örnek oluşturuyor. Ancak bu örneklerin artması ve yaygınlaşması şart. Özellikle öğrenci nüfusunun fazla olduğu şehirler daha öğrenci dostu politikalara yer vermeli, ev sahipleri ise öğrenci ön yargısını artık kırmalı. Unutmayalım ki gençler ülkemizin geleceği; onlar kendi geleceklerine ilk adımlarını atarken yanlarında durmak hepimizin görevi.
