Türkiye’nin son dönemde gerçekleştirdiği IŞİD operasyonu, yalnızca bir terör örgütüne yönelik güvenlik hamlesi değil; aynı zamanda ülkenin terörle mücadelede geldiği noktayı ve bundan sonra atılması gereken adımları da gözler önüne seren önemli bir gelişmedir. Emniyet ve istihbarat birimlerinin koordinasyonuyla yapılan bu operasyon, tehlikenin tamamen ortadan kalkmadığını, ancak doğru yöntemlerle kontrol altına alınabileceğini bir kez daha göstermiştir.
IŞİD, sahada zayıflamış gibi görünse de özellikle hücre yapılanmalarıyla varlığını sürdürmeye çalışan, fırsat kollayan bir terör örgütüdür. Türkiye gibi jeopolitik olarak kritik bir ülkede, sınır güvenliğinden şehir içi istihbarata kadar geniş bir alanı hedef alan bu yapı, “bitti” denilerek göz ardı edilemeyecek kadar sinsi bir tehdit oluşturmaktadır. Son operasyon da bunun en somut kanıtıdır. Yakalanan şüpheliler, ele geçirilen dijital materyaller ve olası eylem planları, tehlikenin hâlâ diri olduğunu göstermektedir.
Bu noktada Türkiye’nin attığı adımlar önemlidir. Özellikle istihbarata dayalı operasyonların artması, rastgele değil hedef odaklı müdahalelerin yapılması, geçmiş yıllara kıyasla daha etkin bir mücadele yürütüldüğünü ortaya koymaktadır. Terörle mücadelede yalnızca silahlı müdahale değil, önleyici güvenlik anlayışı da hayati bir rol oynamaktadır. Son IŞİD operasyonu, olası bir saldırının önceden engellenmesi açısından bu yaklaşımın doğru olduğunu kanıtlamıştır.
Ancak mesele yalnızca operasyon yapmakla sınırlı değildir. Alınması gereken önlemler, güvenlik boyutunun çok ötesine uzanmaktadır. Öncelikle sınır güvenliği konusu, her zaman olduğu gibi kritik önemini korumaktadır. Suriye ve Irak kaynaklı tehditler göz önünde bulundurulduğunda, sınır geçişlerinin sıkı denetimi, yasa dışı geçişlerin önlenmesi ve yabancı terörist savaşçılarla ilgili istihbarat paylaşımının artırılması zorunludur.
Bir diğer önemli başlık, şehir içi radikalleşmenin önlenmesidir. IŞİD ve benzeri örgütler, yalnızca silahlarla değil; ideolojiyle, propaganda ile, özellikle de dijital mecralar üzerinden insan devşirmektedir. Bu nedenle sosyal medya ve dijital platformlardaki radikal içeriklerin daha sıkı denetlenmesi, bu alanda uzmanlaşmış birimler oluşturulması gerekmektedir. Terörle mücadele artık sadece sokakta değil, ekranların arkasında da yürütülmektedir.
Eğitim ve sosyal politikalar da bu mücadelenin ayrılmaz bir parçasıdır. Gençlerin umutsuzluk, dışlanmışlık ve aidiyet arayışı gibi duygular üzerinden radikal yapılara çekilmesini önlemek için kapsayıcı sosyal politikalar şarttır. İşsizlik, yoksulluk ve eğitimde fırsat eşitsizliği, terör örgütlerinin en sık kullandığı zeminlerdir. Bu zemin kurutulmadan, güvenlik önlemlerinin tek başına yeterli olması beklenemez.
Uluslararası iş birliği ise ihmal edilmemesi gereken bir başka başlıktır. Terör örgütleri sınır tanımazken, mücadelenin tek bir ülkenin omuzlarına bırakılması gerçekçi değildir. İstihbarat paylaşımı, ortak operasyonlar ve uluslararası hukuk mekanizmalarının etkin kullanımı, Türkiye’nin elini güçlendirecektir. Çifte standartlardan arındırılmış, samimi bir uluslararası terörle mücadele anlayışı olmadan kalıcı başarı sağlanamaz.
Son IŞİD operasyonu, Türkiye’nin teyakkuz hâlinde olduğunu göstermesi açısından önemlidir. Ancak bu operasyonu bir “son” değil, bir uyarı olarak okumak gerekir. Terörle mücadele, süreklilik ister; rehaveti affetmez. Bugün engellenen bir eylem, yarın alınmayan bir önlem yüzünden tekrar gündeme gelebilir.
Türkiye’nin ihtiyacı olan şey; güçlü istihbarat, etkin güvenlik, sağlam sosyal politikalar ve kararlı bir devlet aklıdır. Ancak o zaman, sadece bugünün değil, yarının tehditlerine karşı da hazırlıklı olunabilir. Terörle mücadelede gerçek başarı, bombalar patlamadığı için manşet olmamaktır. Asıl başarı, o manşetlerin hiç atılmak zorunda kalmadığı bir ülke inşa edebilmektir.
