Çocukları gerçek hayata hazırlamak, ebeveynlere düşen en önemli görevlerden biridir. Çocukların hayatı deneyimleyerek öğrendiğini düşündüğümüzde, bu deneyimlerin çocuğun hayatında birer kazanıma dönüşmesi gerektiğini söylemek yanlış olmayacaktır. Buradaki en önemli amaç, çocukları hayatta karşılaşabilecekleri hayal kırıklıklarına, adaletsiz durumlara, kayıplara ve yenilgilere hazırlamaktır. Yani birey olmasını sağlamaya çalışmaktır.
Çocukları gerçek hayata hazırlamak demek, onlara sadece bilgi öğretmek demek değildir. Aynı zamanda özgüven, sorumluluk bilinci, duygusal zeka ve psikolojik dayanıklılık kazandırmak demektir. Çocuklar gerçek hayatta her zaman mutlu olunmadığını ve bazen onları üzebilecek durumlarında yaşanabileceğini ve tüm bunlar karşısında duygularını ifade edebilmeyi öğrenmelidirler.
Yetişkinler gibi çocuklarda hatalar yapabilir. Bu oldukça normaldir. Burada önemli olan, çocukların kendi hatalarının sonuçlarını görebilmeleri ve davranışlarının sonuçlarına katlanabilmeyi öğrenmelerini sağlamaktır. Çocuklar kendi hatalarının farkına varırlarsa çözüm geliştirebilirler. Yaşayarak ve deneyimleyerek öğrenen çocuk, bunun sonucunda aynı hataya bir daha düşmez. Ya da düşme ihtimali daha zayıf olur.
Sevgili ebeveynler, gerçek hayat her zaman herkes için adil olmayabiliyor. Bu sebeple çocuklarımızın bunu görmesi ve bununla baş edebilmeyi öğrenmesi o kadar kıymetli ki. Çocuklarımızı buna hazırlamak için onlara küçük yaşlardan itibaren sorumluluk bilincini kazandırmak, kendi sorumluluklarının farkına varabilmelerini sağlamak, öz değerlendirme yapabilme becerilerini desteklemek ve isteklerini erteleyebilmelerini öğretmek çok önemlidir.
