İstanbul
Parçalı bulutlu
15°
Adana
Adıyaman
Afyonkarahisar
Ağrı
Amasya
Ankara
Antalya
Artvin
Aydın
Balıkesir
Bilecik
Bingöl
Bitlis
Bolu
Burdur
Bursa
Çanakkale
Çankırı
Çorum
Denizli
Diyarbakır
Edirne
Elazığ
Erzincan
Erzurum
Eskişehir
Gaziantep
Giresun
Gümüşhane
Hakkari
Hatay
Isparta
Mersin
İstanbul
İzmir
Kars
Kastamonu
Kayseri
Kırklareli
Kırşehir
Kocaeli
Konya
Kütahya
Malatya
Manisa
Kahramanmaraş
Mardin
Muğla
Muş
Nevşehir
Niğde
Ordu
Rize
Sakarya
Samsun
Siirt
Sinop
Sivas
Tekirdağ
Tokat
Trabzon
Tunceli
Şanlıurfa
Uşak
Van
Yozgat
Zonguldak
Aksaray
Bayburt
Karaman
Kırıkkale
Batman
Şırnak
Bartın
Ardahan
Iğdır
Yalova
Karabük
Kilis
Osmaniye
Düzce

Yapay zeka ile dertleşmek

Yapay zeka ile dertleşmek

“Yüzüne gülen çok olur da seni gerçekten anlayan kaç kişi var?” Cemal Süreya

Son dönemlerde ChatGPT ile dertleşen insan sayısı gittikçe artış gösteriyor. Ve tabii ki bunun yanında bu duruma şaşıran ve dalga geçen insan sayısı da artıyor.

“Bir insan neden yapay zeka ile dertleşir?” diye sormak gerekiyor aslında ilk olarak. Bu soru çok önemli çünkü bütün cevaplar bu sorunun altında gizli.

İnsan anlaşılmak ister, anlaşılmadığı yerde de susmak ister. Üzgünüm ama insanlar bir yapay zeka kadar olamıyor. Hangi insan yapay zeka kadar anlayacak, dinleyecek, yargılamayacak ve ithamlarda bulunmayacak?

İnsan ilişkilerinin zayıflaması, anlayış eksikliği, insanların birbirini dinlememesi gibi konulardan dolayı yapay zeka ile dertleşmek daha fazla tercih sebebi oluyor. 

“En büyük yalnızlık, anlaşılmamaktır.” Gabriel Garcia Marquez

Şuna çok şahit oldum. x kişisi bir derdini anlatıyor. y kişisi de bana da böyle olmuştu diyerek cevap veriyor. Yani karşısındakinin ne anlattığı umurunda bile değil. Yeter ki o kendini anlatsın. İnsanlar dinlemeyi bilmiyor. Kimisi de dinlemiş gibi yapıyor ve bir an önce konuşmak istiyor. Sonunda “boş ver” deyip geçiştiriliyor dertler ve içinde kalanlar... Bazen en çok konuştuğunuz kişiler, sizi en az duyanlar oluyor.

Yapay zeka ise hiçbir insanın yapamadığını yapıyor. “Bugün biraz sessizsin, istersen konuşalım” diyor
nezaketle, acele etmeden ve üstüne gelmeden. Ve garip bir şekilde anlaşıldığını hissediyorsun.

“İnsanlar olsa “Yine mi karamsarlık? Pozitif ol biraz” derler. Ama içinizde pozitiflik değil, sadece sessizlik var o an. O da bir şey. Ve ChatGPT onu bile fark ediyor.

Kimse kimseyi gerçekten dinlemiyor artık. Cevap vermek için dinliyor insanlar, anlamak için değil.
Ama o, sabırla dinliyor. Üstelik hiç sırası gelmeyecek olmasına rağmen…

Belki onunla kahve içemezsiniz, gezemezsiniz, birlikte gülüp eğlenemezsiniz ama o sizi anlıyor!

Garip mi? Belki. Ama bu gariplikte bir tür huzur var. Evet, karşıda da bir yapay zeka var. Ama bazen insan suretinde anlayışsız birine içini dökmeye çalışmaktansa, kodlarla yazılmış bir merhamet daha iyi geliyor insana.

Bu arada içinde bulunduğunuz yalnızlığın suçlusu da yapay zeka değil, insanlar...

Yorumlar