Tarih boyunca devletler kurulur, imparatorluklar yıkılır, rejimler değişir, yöneticiler değişir.
Olan biten sadece vatandaşa olur.
Deli bir komutan dünyaya meydan okur, savaş çıkarır, savaşta o deli komutan ve yanındakiler değil vatandaşlar yaşamını yitirir.
Aptal bir devlet yöneticisi, başbakan, devlet yöneticisi, cumhurbaşkanı ülkesini batırır, o yöneticiye, o başbakana, o devlet başkanına, o cumhurbaşkanına hiçbir şey olmaz.
Olan sadece ve sadece vatandaşa olur.
Yurttaşa olur.
Halka olur.
Halk ezilir.
Halk ölür.
Halk mutsuz olur.
Halk çaresiz kalır.
Tamam artık yöneticimiz değişti, artık her şey daha iyi olacak denilir.
Oysa her zaman gelen gideni aratır.
Türkiye sadece bugün değil, cumhuriyetten önce de cumhuriyetten sonra da çalkantılı günler yaşıyor.
*
Şayet Osmanlı İmparatorluğu doğru yönetilseydi Türkiye milyonlarca insanını savaşlarda kaybetmezdi.
Halk sefalet çekmezdi.
Halk ezilmezdi.
Cumhuriyet'in ilanından sonra da şayet her şey yolunda gitseydi Türkiye daha güçlü bir ülke olurdu.
Türkiye yurttaşları daha müreffeh bir ülkede yaşamanın hazzını alırdı.
Bütün bu olan bitenler ortadayken.
Dün olan bitenleri tarih yazmışken.
Bugün de olan bitenleri yarın tarih yazacak.
Tarih her şeye tanıklık ediyor.
Şu göz altına alındı.
Bu tutuklandı.
O terör örgütü lideriymiş.
Bütün bunları konuşalım, yazalım, çizelim de.
Nasıl sonuç alacağız?
*
Hele bir de ‘Gök kubbeyi başlarına yıkarız’ lafı yok mu?
Arkadaş, neyi yıkıyorsunuz.
Daha önce yıktınız da ben mi görmedim.
*
Ben ne yapacağımızı söyleyeyim.
Öncelikle adalete güvenmek zorundayız.
Sağduyumuzu, soğukkanlılığımızı, adil ve dürüst yargı beklentimizi korumalıyız.
Tarih boyunca olan bitenlerden ders çıkarmak zorundayız.
Başkaları yanlış yapabilir.
Biz doğru olanı yapmak ve önermek zorundayız.
Sonra ne mi olacak?
Su akacak, yolunu bulacak!
