Duygular, her türlü yaşantımızda bizlere eşlik ederler. Bu duygular tek değil, birçok duygudan oluşur ve aynı bir çiçek demeti gibi bir aradadır. Bu duyguları çoğu zaman birbirinden ayırabilmek zordur. Rahatsızlık verici bir duygulanım içerisinde birçok duygu bulunur. Örneğin, öfke ile birine zarar verecek şekilde yanlış yapan biri, üzüntü, suçluluk ve pişmanlık hissedebilir. Bazen de kişi duygularını nasıl ifade edeceğini bilmez ya da gizler. Burada asıl hissedilen duygu, başka bir duyguyla örtülür. Bunun birçok sebebi vardır; kişilik yapısı ve kişisel farkındalık zorluğu gibi, çocukluk öğrenmeleri gibi. Fakat bu yazıda bunlara yer vermeyeceğim.
İnsana dair temel şeylerden bahsederken, çocukları dahil etmemek olmaz. Bizler gibi çocuklar içinde duyguları yaşamak, duyguları tanımlayabilmek ve ifade edebilmek önemlidir. Çocuklar yaşamı deneyimlerken, en büyük destekçileri ebeveynleri olur. Ebeveynlerin ilgisi ve desteği çocuk gelişimi için olmazsa olmazdır. Bu sebeple, ebeveynler çocuk büyütürken buna dikkat etmeli ve başından savmamalıdır.
Çocuğunuza iyi seçimler yapabilmesi konusunda yardımcı olun.
Çocuğunuz bir davranışından dolayı pişmanlık hissettiğinde ondan uzak mesafede durmayın, kendine verdiği değeri destekleyin.
Aynı davranış kendisine yapılsaydı nasıl hissedeceği konusunda konuşun Ancak tarafsız bir şekilde bunu yapmalısınız.
Yaptığı bir eyleminden/davranışından kaynaklı karşı taraftaki insanın ne hissettiğini, nasıl etkilendiğini sorun.
Belki aynı davranışlara çocuğunuzda maruz kalmıştır ve bunu ifade edebilir. Çocuğunuza insanların hoşlanmadığı ve rahatsız edici şeyleri birbirlerine karşı yapmaya devam etmelerinin, istenmeyen negatif bir döngüyü nasıl oluşturacağını anlatın.
Çocuğunuzu vicdanını dinlemesi konusunda yönlendirin.
Çocuğunuzun duygularını destekleyin.
Çocuğunuzu bir birey olarak görün ve onunda duyguları olduğunu unutmayın.
Çocuğunuza haksızlık etmeyin, duygularına değer verin.
Çocuğunuzu büyütürken, sizin istediğiniz kişiliğe bürüneceğini düşünmeyin. Bu sebeple ne kendinizi ne çocuğunuzu mutsuz etmeyin.
Bazen çocuklar dayanılmaz bir şekilde fark edilme, görülme arzusu duyarlar. Özellikle de küçük çocuklar. Bu ihtiyacı karşılanmayan çocuk, dolambaçlı, istenmeyen olumsuz davranışlar sergileyerek kendisini göstermeye çalışır. Genelde de başarılı olurlar. Buna dikkat etmelisiniz. Çocuğunuzun duygularını, davranışlarını, çabalarını ve başarılarını her zaman fark edin ve destekleyici ifadelerle bulunun.
Çocuğunuzun yanlışlarıyla değil, doğrularıyla daha çok ilgilenin ve yakalamaya çalışın.
Karşılaştığı zorlukların üstesinden gelebilmesi için ona yardımcı olun. Konuşun, birlikte çözüm üretin.
Kural ve sınırlarınız her zaman olsun ancak, gereksiz yere çocuğunuzu kısıtlamayın. Sevdiği şeyleri yapmasına izin verin.
