Erol Sırrı Yolcu
[email protected]
Ellere varda bize yok mu?
“Pek çok kişi düşündüğünü zanneder, fakat aslında kafasındaki önyargıları başka bir biçimde düzenliyordur. ” Bertrand RussellDeha, kendisinin hiç kimseden öğrenmediği şeyi, insanlığın ondan öğrendiği insandır.
Görüşemedik. Umarım iyisindir?
Hayat ne gideni getirir, Ne de kaybettiğin zamanı geri çevirir… Ya yaşaman gerekenleri zamanında yaşayacaksın, Ya da yaşayamadım diye ağlamayacaksın… Tolstoyİnsanlara, yaşadıklarını yaşamadığın için öfkelenme, kıskanma, imrenme… Belki de senin payına olumsuzluklar düşecekti.
“Şerefsiz”, kabul etmiyoruz…
Hak edene yakıştırdığımdan söylerken de mutlu olur, gurur duyarım…Şeref madalyası herkese verilmez. Savaş kazananlara verilir. Adı üstünde “şeref madalyası” açılımı milletin şerefini, onurunu erdemli şekilde gözüpeklikle kazanmaktır. Savaşarak hak edilmiştir. Gurur duyarak kalbinin üstünde taşır.
Uçmayı, belki de gökyüzüne dokunmak için öğrendiler
İlk gördüğümde sadece bir yazıdan ibarettin. Beyaz, sarı, en çok da mavi kâğıda yazılmış kelimelerin vardı. Kaleminin mürekkep rengi ise hep siyahtı…Her kelimesine ayrı anlam yükleyerek okudum. Tanımadan yazılanları okumak, matematik sorusunun formülünü bilmemenin çözme zorluğunu yaşıyordum.
İnsanla kıydırmak insanlıktan çıkmaktır...
Sevemedim, patırtıyı, gürültüyü. Kin tutmayı, nefret etmeyi. Sevemedim, silahları, bombaları,Kıskandım barışı, güzel sözleri. Yüksek sesle dahi tartışmaktan korktum. Kaçtım. Sebebi korktuğumdan değil, utandığımdan. Uzak durdum kavgadan, öfkelendim, el kaldıramadım.
