Erol Sırrı Yolcu
[email protected]
Herkes unutur, yaşadıkça asla unutmam…
Büyükçe “Akçaabat Köfte Salonu” tabelasını görünce girmiştim. Yıl 1998. Saat öğle yemeği için geç olduğundan masalar boştu. Fotoğraf makinamı masa üstüne sırt çantamı sandalyeye yerleştirerek oturdum. Sonradan amcası olduğunu öğrendiğim Ahmet abi siparişimi aldı. Hava puslu ve yağmurlu idi.
Tutsak şehir plancısına mektup
Sayın: Mehmet Murat Çalık Şehir Planlayıcısı Beylikdüzü Belediye Başkanı Silivri Kampüsü A1 Blok 3. Koğuş Silivri-İstanbulO, saati sordu. Paşalar üç dediler. Sarışın bir kurda benziyordu. Ve mavi gözleri çakmak çakmaktı. Yürüdü uçurumun başına kadar; eğildi, durdu.
Biri sevgisiz kalacak, diğeri sevgi içinde boğulacak...
Hiç bir süs, makyaj edep kadar güzel değildir. En çok da; güzel bir ruhla kurulan o sıcacık gönül bağını seviyor insan…! Naif,Zarif,İçten Ve incitmeyen. Unutulmamalı ki herkes, herkes siz yaşayabilir. Yani nefesim dediğiniz kendini oksijen sanmamalı.
Yine aylardan kasım uğuruyla geldi...
Hatıraların tümü acı verir. Kimileri yaşandığı için,Bazıları bir daha asla yaşanamayacağı için. Hayat ise resim yapmak gibidir. Renkler kişinin tercihidir. Siyahlı beyazlıda yaşayabilirsin. Rengârenk te. Giyim tarzı gibi birileri siyah, kimileri renkli sever. Adam kendinle konuşuyordu.
“İşim, odağım, pusulam; Beylikdüzü!”
Güneş bulutların arasından nazlıca görünüyorsa yağmur yağmaya, soğuk havalar ile muhteşem kar manzaraları yaklaşmıştır. Günümüzde böyle havalar insanlara, beton kalitesi düşük sığındıkları evlerinde deprem korkusuyla sokakta ne yapacaklarını akıllarına getirir.
