Çoğu çocukta görülen tırnak yeme davranışı, ebeveynlerin sıklıkla şikayetçi olduğu konulardan biridir. Çocuklarda ele aldığımız bazı davranışlar gibi, tırnak yeme davranışının da altında yatan sebepler vardır. Tırnak yeme davranışı genellikle 3-4 yaşları itibari ile başlar ancak öncesinde nadir de olsa görülebilir. Tırnak yeme davranışı erkek çocuklarına göre kız çocuklarında daha fazla görülür. Klinik gözlemim ve bilimsel çalışmalar, tırnak yemenin duygusal zorlanmanın bir çıktısı olduğunu gösteriyor.
Tırnak yeme davranışının
altında yatan birçok sebep var.
Duygusal zorlanmalar
Kaygı
Korku
Stres
Öfke
Dikkat eksikliği
Özgüven eksikliği
Çocuklarda tırnak yeme
davranışı neden olur?
Parmak emme davranışında olduğu gibi, tırnak yeme davranışının altında da genellikle psikolojik nedenler vardır ve bu davranış, güvensizlik belirtisi olarak kabul edilir.
Baskıcı ve otoriter ebeveyn tutumu
Çocuğun sürekli azarlanması ve sık sık eleştirilmesi
Yetersiz sevgi ve ilgi
Çocuğun kıyaslanması
Ebeveynler arasındaki iletişimin sağlıksız olması
Aşırı kaygılı ve koruyucu ebeveyn
Kardeş kıskançlığı
Boşanma
Sınav kaygısı
Çevrede tırnak yiyen birini gözlemleyen çocuk, rol model alarak davranışı alışkanlık haline getirebilir. Bunlar gibi birçok sebepten kaynaklı tırnak yeme davranışı ortaya çıkabilir.
Ebeveynler ne yapmalı?
Öncelikle tırnak yeme davranışı gösteren çocuğunuza sert bir şekilde yaklaşmamalısınız. ‘’Elini ağzından çek, tırnağını yeme’’ gibi sert uyarılarda bulunmayın.
İlk başlarda bu davranışı görmezden gelin. Bu şekilde tırnak yeme davranışının tam anlamıyla farkında olmayan çocuğunuzun ilgisi, bu harekete yönelmeyecektir.
Hangi anlarda, hangi durumlarda tırnak yeme davranışı ortaya çıkıyor? Önlemek için bunu çok iyi gözlemlemelisiniz.
Eğer çocuğunuza karşı ilginiz yetersiz ise bunu düzenlemelisiniz. Çünkü tırnak yeme davranışının en önemli sebeplerinden biri, yetersiz ilgidir. Çocuğun ihtiyaç duyduğu ilgi ve özeni alması, bu davranışın azalmasına etki edecektir.
Çocuğunuz tırnak yemeye başladığında, ilgisini ve dikkatini dağıtacak yöntemler bulun. Ellerini meşgul edecek aktivitelere yönlendirin. Örneğin; parmak oyunu, boyama, küçük toplar ile oynama (sıkma-bırakma-fırlatma), puzzle gibi.
Tüm bunlara rağmen davranışta azalma yoksa mutlaka bir uzmana başvurmalısınız.
