Ali İbrahim Önsoy
[email protected]
Bir kutlamanın ardından
Geçen gün, günler sonra eski dost Sezai Sami ile Avcılar da karşılaştım. Ülkenin ve yaşadığımız topraklarda yöneticilerin bencilliği, ikiyüzlülüğü, kapris ve hâkim olma içgüdüsünün tepe yaptığını yönetilenlerinde çoğunluğunun dert yandığı halde riyakârca kendini kandıranlara boyun eğdiği bir yaşam...
“Emek” en yüce değer
En büyüğünden en küçüğüne hemen her devlet/hükümet yöneticileri konuşmalarına /nutuklarına başlamadan önce en yüce değer deyimini kullanmakta. Ne hikmetse bu terimi dillerine dolamışlar. Oysa dilleri başka söylüyor, yaptıkları icraatlar farklı.
Arkan var mı?
Geçenlerde ünlü(! ) b ir sanayicinin hayat öyküsünü okuyordum. Diyor ki mesleğe başlarken getir götür işi dâhil çay servisi bile yaptım diyor. Diyeceksiniz ki vay be kişi yükselmek ve sahip olmak için neler yapmış? Bu iş yaparken nerede yapmış diye bakmak gerekir.
Dedikodu
Yaşamında herkes yakınları ve başkalarının, kişisel ve özel konuları hakkında mutlak konuşmuş, onları çekiştirmiştir. Çekiştirme gerçek olay ve konular hakkında olsa da genellikle kişiler arasında konuşulduğundan, olay ve haberin aktarımı sırasında hata ve yanlışlık payı genellikle vardır.
Eğitim ve iş bulma
Toplumsal yaşam, iş bölümü, ihtiyaçlar ve üretim insan evladının dünden bugüne gelişimini gösterir. Her alet bir üst üretim biçimini ihtiyacı olduğu için yaratır.
